Afgelegen dorpen, toeristische stadjes

Na twee-en-een-halve week fietsen in het noorden van Yunnan, kunnen we wel wat overeenkomsten en verschillen noemen tussen de dorpen en stadjes in deze provincie.

Overeenkomsten

  • Zowel in dorpen als in steden komen de mensen op ons af. Je komt heel gemakkelijk in contact met de bevolking in Yunnan. In dorpen is het uit interesse voor het onbekende, in steden om een hotel aan te bevelen (en provisie te ontvangen), een maaltijd te verkopen, een dagtour, een armband of hasj ๐Ÿ˜‰.
  • Chinezen houden van een goede presentatie. In dorpen is de gevel of de toegangspoort het best onderhouden en het mooist versierd. De toeristische stadjes zijn aaneengeregen van hotels, winkeltjes, restaurants en bars. Deze stadjes lijken dan ook een grote facade, waar het volk langzaam doorheen schuift.

Verschillen

Slapen bij Dongba Paper Homestead

In het dorp Bashuitai hebben we in een homestay geslapen, in een heel eenvoudig kamertje met beneden en douche en achter de huizen een toiletgebouwtje. Volgens het bord aan de kant van de weg, heet het ‘Dongba Paper Homestead’.

De homestay wordt gerund door een aardige naxi-vrouw, Xiel hua (zeg: sjeh hoewaa) die trots is op haar volk en de gewoonten. Van haar vader heeft ze geleerd om dongba paper te maken – een oude locale fabricagemethode waarmee het papier dubbelzijdig gebruikt kan worden. Dit papier wordt in de traditie beschreven met het dongba-schrift. Dit bestaat uit tekeningetjes, wat er heel vrolijk en een beetje kinderlijk uit ziet. De dame haalde uit een grote tas met kostbaarheden steeds nieuwe voorbeelden en foto’s van haarzelf, familie en belangrijke momenten uit haar leven. We werden echt warm en hartelijk ontvangen!

Continue reading Slapen bij Dongba Paper Homestead

Rebus “Wanneer kan ik mijn was ophalen?”

Na een tocht van twee-en-een-halve week, bijna 700km en vele handwasjes wordt het weer eens tijd voor een grondige wasbeurt van de kleding door een wasmachine. Er is volop aanbod van laundry-service in toeristische gebieden, bijvoorbeeld ook bij het restaurant waar we net gegeten hebben: Mamafu in Kunming. “1kg, 18 Yuan. Very clean! Smell well!” stond er op het briefje. Vooral dat laatste sprak me direct aan, dus vol goede moed toog ik naar de bar om aan de dames te vragen wanneer ik het kan ophalen als ik mijn vuile spullen vanavond nog zou brengen – overmorgen vertrekt namelijk onze trein naar Guilin, het zou goed uitkomen als we de schone was dan mee kunnen nemen. Zoals op de meeste plekken probeer ik dat eerst in het Engels. Ik werd aangestaard met grote bruine ogen, ik vermoed omdat ze de vraag totaal niet begrepen. “Mijntje, heb jij het Mandarin-boekje meegenomen?” Continue reading Rebus “Wanneer kan ik mijn was ophalen?”