Stukkie Fietsen

Na een tocht van twee-en-een-halve week, bijna 700km en vele handwasjes wordt het weer eens tijd voor een grondige wasbeurt van de kleding door een wasmachine. Er is volop aanbod van laundry-service in toeristische gebieden, bijvoorbeeld ook bij het restaurant waar we net gegeten hebben: Mamafu in Kunming. “1kg, 18 Yuan. Very clean! Smell well!” stond er op het briefje. Vooral dat laatste sprak me direct aan, dus vol goede moed toog ik naar de bar om aan de dames te vragen wanneer ik het kan ophalen als ik mijn vuile spullen vanavond nog zou brengen – overmorgen vertrekt namelijk onze trein naar Guilin, het zou goed uitkomen als we de schone was dan mee kunnen nemen. Zoals op de meeste plekken probeer ik dat eerst in het Engels. Ik werd aangestaard met grote bruine ogen, ik vermoed omdat ze de vraag totaal niet begrepen. “Mijntje, heb jij het Mandarin-boekje meegenomen?” Het LonelyPlanet phrasebook heeft ons sinds onze aankomst in China door de moeilijkste momenten heengeloodsd en zou ook in dit gesprek de juiste zinnen kunnen laten zien, maar helaas lag het boekje nog op de hotelkamer.

Mijntje vanaf de tafel waar we net hebben gegeten: “Teken het anders even!”. “Goed idee”, zeg ik en richt me weer tot het groepje meiden. “Do you have paper and a pen?”, terwijl ik een schrijfbeweging maak. Snel wordt er onder de toonbank een stapel kassabonnetjes en een pen tevoorschijn gehaald. Het groepje toeschouwers is inmiddels uitgegroeid tot 6 meiden uit de bediening. Ze verdringen zich om het briefje om te kunnen zien wat ik teken: een zak met was, met daaronder de datum van vandaag en een klokje met de huidige tijd. Er wordt heftig geknikt. Fijn, dat is stap 1. Effe denken, de was moet drogen… een waslijn met daaraan een t-shirt en een paar sokken. Al bij het begin van de kromme waslijn wordt er door alle zes hardop gegiecheld, wat ik opvat als een teken van begrip. Toch nog even afmaken met de datum van morgen en een pijl naar rechts die ik laat wijzen naar de zak met schone was. De datum is nu een vraagteken en ik draai het blaadje naar het hoofd van de bediening. Ze knikt weer heftig ja, schrijft de datum van overmorgen en zegt: “The day before yesterday. 9 o’clock ready.” Mooi! Al bedoelt ze vast de “day after tomorrow”, want dat klopt beter met wat ze opschreef. Wij zitten schoongekleed op de fiets in Guilin!