Slapen bij Dongba Paper Homestead

In het dorp Bashuitai hebben we in een homestay geslapen, in een heel eenvoudig kamertje met beneden en douche en achter de huizen een toiletgebouwtje. Volgens het bord aan de kant van de weg, heet het ‘Dongba Paper Homestead’.

De homestay wordt gerund door een aardige naxi-vrouw, Xiel hua (zeg: sjeh hoewaa) die trots is op haar volk en de gewoonten. Van haar vader heeft ze geleerd om dongba paper te maken – een oude locale fabricagemethode waarmee het papier dubbelzijdig gebruikt kan worden. Dit papier wordt in de traditie beschreven met het dongba-schrift. Dit bestaat uit tekeningetjes, wat er heel vrolijk en een beetje kinderlijk uit ziet. De dame haalde uit een grote tas met kostbaarheden steeds nieuwe voorbeelden en foto’s van haarzelf, familie en belangrijke momenten uit haar leven. We werden echt warm en hartelijk ontvangen!

Het slapen was eenvoudig: een kamertje met een peertje boven het bed. In de fitting een knopje waarmee je de lamp aan kan schakelen. Het is er vrij stoffig en oud, maar wel een tv op de kamer. Toen we in bed kropen, had ik het idee dat ik een beetje schuin lag.. Dat was ook zo: de lattenbodem was vervangen door planken waar de vorm van de boom nog in te zien was. Aan de zijkant zitten de stukken schors nog. Het haakse latje waar de planken op steunen ontbrak, en daarom waren alle planken ondersteund door kleine krukjes. Die waren eigenlijk net iets te hoog voor het bedframe, en de onderlinge hoogte van de krukjes variereerde ook wat. Het resultaat voor mijn slaapgenot kan je je wel indenken…

Een groot aantal woningen rechts van de doorgaande weg maken gebruik van ‘ons’ toiletgebouwtje. Alle toiletgebouwtjes hebben in China een mannen- en een vrouwenkant. Normaliter aangegeven met ‘men’ en ‘women’ of de Chinese equivalent hiervan (wat ik inmiddels weet te herkennen). Hier niet, en daarna heb ik maar gekozen voor de ingang het verst van de woonhuizen vandaan. En ja hoor: daar stond ik in het hokje waar een man met zijn gat boven het gat in de grond hing. Met hondenogen zat hij me angstig aan te kijken… Was blij dat ik daar niet zat, en hij binnen kwam lopen ๐Ÿ˜‰

De volgende dag ontwaakten we al vroeg in Bashuitai en met een houterig lijf zijn we op de fiets gestapt. Het was een heiige ochtend, en de valei waarin we fietsten is de landbouw intensief gecultiveerd. Met onze handschoenen aan vanwege de kou, is het wat gedoe om foto’s te maken, maar toch komt de camera elke keer weer uit de tas. Wat een prachtige omgeving!

In de vroege ochtend op de terrassen bij Bashuitai

Het ontbijt was inbegrepen en zo omvangrijk als wanneer je eigen oma weet dat je vandaag weer 80 km gaat fietsen en een ontbijt voor je zou bereiden! Xiel hua maakte een appelpannenkoek met walnoten van wel 1,5 cm dik en 35cm diameter doorsnede. Van een iets kleiner formaat nog een pannenkoek van geraspte aardappel. Beiden verrukkelijk, maar veel te veel. Zelfs de eerste kregen wij bij het ontbijt niet op, dus we hebben de rest meegenomen voor een voedzame lunch onderweg. Het was een fijne homestead!

8 thoughts on “Slapen bij Dongba Paper Homestead

  1. Mijntje je beschrijft het zo dat ik het me helemaal voor kan stellen, zowel het wankele slapen als het mannelijke plassen als de volumineuze pannenkoeken. De foto laat me meegenieten van het schitterende land.
    Niet erg om daar 80 km doorheen te mogen fietsen op een dag.
    lieve groetjes, aty

  2. Ziet er prachtig uit. Mooie foto. Lekker eten. Slecht slapen. Stukkie fietsen in de kou. Als het niet te inspannend is, beetje vlak dus, lijkt het mij ook wel wat. Want van fietsen komt hier niet veel.

  3. Fantastisch toch?? China… Een van onze favorite bestemmingen… Veel plezier in Guilin! Wel naar het Flowers Hostel gaan he? En een vers visje eten in de stad.

  4. Goed om van jullie te horen. We zien de gedetailleerde verhalen tegemoet. Toch wel weer een heel andere wereld. Ik heb mijn duim (rechter) verwond met tennissen . Die zit ingepakt en is gehecht. Morgen gaan de hechting eruit. Geduld hebben is het motto. Komt wee goed.
    Groetjes, Leon

  5. Hoi Thijs en Mijntje,
    Ik las net op een nieuws site, dat het in China erg koud is en dat er door overmatige sneeuwval erg veel narigheid is; ongelukken etc; merken jullie daar iets van?
    Mooie foto’s ….en mooie avonturen
    Liefs AM

  6. Gaaf hoor, klinkt echt leuk allemaal! Ik kan wellicht tussen kerst en nieuwjaar de verhalen komen horen ๐Ÿ™‚ .

  7. Dag beiden,
    mooie fotos en prachtige verhalen. De tijd vliegt wel echt; zo halen jullie je visa op en zo komen jullie alweer live vertellen over de belevenissen zo a.s. Ben erg benieuwd. We komen graag even langs, wel pas rond de avond omdat er de hele dag mensen zo lief zijn om mee te komen latexen…..Waar hebben jullie nu echt t meeste zin in als jullie terugkomen? Een tompouce? Croky chips? Hema worst?
    xx, Mas

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *