All posts by Mijntje

Icefield Parkway

Heel leuk om jullie reacties te lezen. Het is goed om stukkiefietsen weer in gebruik te hebben genomen. Het geeft zo’n heerlijk gevoel van vrijheid op de fiets in de bergen. Fantastisch! Vandaag hebben we een rustdag in Jasper. Na 2 dagen op primitieve campings gestaan te hebben was de douche gisterenavond wel heerlijk! Onderweg is er wel de mogelijkheid om in luxe touristen restaurants uit eten te gaan. Met uitzicht op de Columbia Gletsjer. Het kost wat, maar je hebt dan ook weer een goede fiets maaltijd binnen. En mooi uitzicht gehad 🙂 Ik kan internet hier niet zo lang gebruiken, dus zet snel een paar fotootjes online om een indruk te geven wat wat we zoal gezien en gedaan hebben. De bijbehorende verhalen komen later in Nederland wel. Liefs! Mijntje O ja: we hebben nu 5 beren gezien. Heel bijzonder, zo naast je fiets!

20120617-135607.jpg

20120617-140519.jpg

20120617-140541.jpg

Rocky Mountain House

Vandaag aangekomen in Rocky Mountain House – een stadje net ten oosten van de Rockies. We hebben nu 3 dagen gefietst in het vlakke heuvelland. Stevig ingefietst met de wind tegen die er stond. Op zondag zijn we welgeteld één andere fietser tegen gekomen die de moed had om het weekend op zijn fiets te klimmen. Wij hadden een etappe van 80km en weinig keus. Bij elkaar in de slipstream hangend zijn we tot ‘s avonds laat onderweg geweest en daar heb ik mijn best smakende chili con carne ever gegeten. De 2e en 3e dag waren lekker zonnig en wat rustiger qua wind. Gisterenavond is deze foto genomen van ons tentenkamp. De ene fietser heeft nog inventievere manieren om de was op te hangen dan de ander. En de een is nog kleiner en lichter bepakt dan de ander. Dat is leuk, want zo kunnen we van elkaar leren. Inmiddels is ook al bewezen door iemand uit de groep dat het heel gemakkelijk gaat om een stukje mee te liften. De auto’s zijn hier groot genoeg en die pickups zijn praktisch om bepakte fietsen achterin te zetten. We zullen zien of dat het nog nodig gaat zijn.. Vandaag schijnt de zon en is het vrijwel windstil, dus daar ga ik nog even van genieten!

20120612-164500.jpg

Beren in Canada

Morgen vertrek ik naar Calgary voor een fietstocht van 3 weken in de Rocky Mountains! De Wereldfietser biedt mij de mogelijkheid om met een groep fietsfanaten op te stappen en het avontuur aan te gaan. En een avontuur gaat het worden: over de Icefields Parkway fietsen we tussen de gletsjers en de beren door.

Afgelopen weekend heb ik de vakantieboeken van 16 jaar geleden bekeken. Toen heb ik met mijn gezin in de camper hetzelfde stuk (en nog een groter stuk) afgelegd. De Icefields Parkway is een ongelooflijk mooie weg langs de gletsjers van Alberta in de Nationale Parken Banff en Jasper. We zijn in die vakantie 32 beren tegengekomen, met name zwarte beren. Naast de fysieke beer verwacht ik ook nog wel wat figuurlijke beren op de weg tegen te komen. Het begon vandaag al met een versleten O-ringetje in de MSR-brander. Hij lekt daardoor lichtjes. Op de eerste dag in Calgary gaan we naar een buitensportzaak om gastankjes en outdoormaaltijden te kopen.

De route is grondig voorbereid door Jim van den Berg van de Wereldfietser. Hij weet dát er een outdoor zaak Continue reading Beren in Canada

Afgelegen dorpen, toeristische stadjes

Na twee-en-een-halve week fietsen in het noorden van Yunnan, kunnen we wel wat overeenkomsten en verschillen noemen tussen de dorpen en stadjes in deze provincie.

Overeenkomsten

  • Zowel in dorpen als in steden komen de mensen op ons af. Je komt heel gemakkelijk in contact met de bevolking in Yunnan. In dorpen is het uit interesse voor het onbekende, in steden om een hotel aan te bevelen (en provisie te ontvangen), een maaltijd te verkopen, een dagtour, een armband of hasj 😉.
  • Chinezen houden van een goede presentatie. In dorpen is de gevel of de toegangspoort het best onderhouden en het mooist versierd. De toeristische stadjes zijn aaneengeregen van hotels, winkeltjes, restaurants en bars. Deze stadjes lijken dan ook een grote facade, waar het volk langzaam doorheen schuift.

Verschillen

Slapen bij Dongba Paper Homestead

In het dorp Bashuitai hebben we in een homestay geslapen, in een heel eenvoudig kamertje met beneden en douche en achter de huizen een toiletgebouwtje. Volgens het bord aan de kant van de weg, heet het ‘Dongba Paper Homestead’.

De homestay wordt gerund door een aardige naxi-vrouw, Xiel hua (zeg: sjeh hoewaa) die trots is op haar volk en de gewoonten. Van haar vader heeft ze geleerd om dongba paper te maken – een oude locale fabricagemethode waarmee het papier dubbelzijdig gebruikt kan worden. Dit papier wordt in de traditie beschreven met het dongba-schrift. Dit bestaat uit tekeningetjes, wat er heel vrolijk en een beetje kinderlijk uit ziet. De dame haalde uit een grote tas met kostbaarheden steeds nieuwe voorbeelden en foto’s van haarzelf, familie en belangrijke momenten uit haar leven. We werden echt warm en hartelijk ontvangen!

Continue reading Slapen bij Dongba Paper Homestead