All posts by Thijs

Hoe begaanbaar is de Mekong Delta per fiets?

Een van onze lezers vroeg zich af:

Wij lopen al een poosje met het idee rond in de Mekong Delta te gaan fietsen, maar hebben nog geen goede kaart van het gebied kunnen vinden en we vragen ons af, of je niet voor water komt te staan, waar geen brug of pontje is, zodat je kilometers om moet fietsen?

Nu is het inmiddels zo’n zes jaar geleden dat wij in de Mekong Delta waren, maar aan de tocht er doorheen heb ik nog levendige herinneringen. Hieronder het antwoord dat ik terugstuurde.

Wij hebben Duitse kaarten gebruikt—ben de naam van de kaartenmaker even kwijt—die worden verkocht bij de Bever en Selexyz. Geen gedetailleerde schaal, 1 op 600.000 geloof ik, maar goed genoeg om je een weg door de Mekong te banen. Om onze volgende bestemming te bereiken schreven we elke dag een lijst van plaatsnamen op een briefje dat we onderweg aan Vietnamezen lieten zien. Met wat wijzen en gebarentaal wisten ze ons altijd weer een dorp verder te helpen.

En ja, er is veel water. Het is een handelsregio, met ontzettend veel bedrijvigheid. De Vietnamezen gebruiken het water intensief en fietsen en brommen minstens zoveel. Anders gezegd, er zijn veel mogelijkheden om met de fiets aan de overkant te komen. Bruggen en pontjes waar je je tussen de Vietnamese fietsers en brommers begeeft. En er is ook heel veel land; je fietst gelukkig meer dan dat je op pontjes staat. Natuurlijk, we zijn wel eens een doodlopende weg ingereden, hebben wel eens aan een kade zonder pont gestaan (terwijl die wel was beloofd) en we zullen echt niet de optimale route hebben gereden, maar ik herinner me vooral een leuke fietsreis door een schitterend streek.

Rebus “Wanneer kan ik mijn was ophalen?”

Na een tocht van twee-en-een-halve week, bijna 700km en vele handwasjes wordt het weer eens tijd voor een grondige wasbeurt van de kleding door een wasmachine. Er is volop aanbod van laundry-service in toeristische gebieden, bijvoorbeeld ook bij het restaurant waar we net gegeten hebben: Mamafu in Kunming. “1kg, 18 Yuan. Very clean! Smell well!” stond er op het briefje. Vooral dat laatste sprak me direct aan, dus vol goede moed toog ik naar de bar om aan de dames te vragen wanneer ik het kan ophalen als ik mijn vuile spullen vanavond nog zou brengen – overmorgen vertrekt namelijk onze trein naar Guilin, het zou goed uitkomen als we de schone was dan mee kunnen nemen. Zoals op de meeste plekken probeer ik dat eerst in het Engels. Ik werd aangestaard met grote bruine ogen, ik vermoed omdat ze de vraag totaal niet begrepen. “Mijntje, heb jij het Mandarin-boekje meegenomen?” Continue reading Rebus “Wanneer kan ik mijn was ophalen?”

Alle buiken weer beter, op naar het Noorden!

De anderhalve dag in LiJiang was prima uit te houden. Koel in de ochtend, bijna koud eigenlijk maar met een warme zon, en warm in de middag. Ik heb de ochtend en het begin van de middag met mijn boek doorgebracht op de binnenplaats van Mama Naxi (zeg: mama nassi) omdat deze keer mijn spijsverteringsstelsel aan de beurt was. Waarschijnlijk naar aanleiding van het heel gezellig family dinner met een stel backpackers en wereldreizigers. Mijntje kon ondertussen de beste plekken van LiJiang uitzoeken. Aan het eind van de middag konden we samen mooi nog Baisha bezoeken, een soort LiJiang, maar veel kleiner en rustiger en origineler. We hebben hem tijdens ons bliksembezoek niet gevonden, maar de bekende Dr. Ho schijnt hier zijn praktijk te hebben.

Continue reading Alle buiken weer beter, op naar het Noorden!