Stukkie Fietsen

[08u05] Thuis vertrokken om onze visa op te halen in Den Haag. Het begint zachtjes te regenen “Thijs, heb je eigenlijk de mogelijkheid om te schuilen bij het consulaat?” “Nee, het is helemaal open.” Shit.
Thijs gaat ook met de trein, naar TamTam. Onderweg krijg ik een instructie voor de WordPress-app op iPhone om ook rechtstreekse verslaglegging te kunnen doen van deel 2 van het visumverhaal.

[09u02] De Willem Lodewijklaan is helemaal afgezet met hekken. Ongeveer 60 mensen staan op straat. De hekken van de ambassade zijn nog gesloten. Politie staat van een afstandje toe te kijken. De drie rijen, waar Thijs het over had, ontstaan pas als de hekken open zijn. Er gaan wel 20 mensen tegelijk naar binnen. Het is guur, het zwaait stevig. De bamboe links en rechts van de mensenrij ritselt onophoudelijk. Er mogen een aantal mensen naar binnen – uit de rij ‘aanvragen’.

Lees verder…»

[8u34] Nou, daar sta je dan middenin een eerste kennismaking met China. Om China binnen te mogen is een visum vereist en dat visum dien je aan te vragen bij de Chinese ambassade in Den Haag. Die ambassade is open van 9 tot 12, en de grote meneer naast het hek doet het hek om 12 uur dicht. Het maakt de meneer verder niet uit of je dan al twee uur staat te wachten.

Aangezien ik dat laatste niet zo’n aantrekkelijk beeld vond leek het mij (ook op aandringen van anderen) verstandig om op tijd die kant op te gaan. Dus daar sta je dan om 8uur met al 25 anderen voor je. Het is net als in de rij liggen voor schouwburgkaarten, maar dan zonder slaapzak, rum en krentenbollen.

Lees verder…»