Van Rotterdam naar Apeldoorn
In het (lange) weekend van Hemelvaart zijn we weer een stukkie wezen fietsen, om de tocht in Noorwegen enigszins tot een succes te maken moet er tenslotte wel getraind worden!
Donderdag reden we rond een uur of 13 via de ‘s Gravenweg Rotterdam uit, om vervolgens de weilanden in te duiken. Wat je daar ziet is gelijkvloerse sloten; mooie, oude dorpjes als Ouderkerk en Berkenwoude; en een prachtig riviertje De Vlist. Niet bepaald de kortste route naar Utrecht, maar ja.. daarvoor is fietsen ook niet onze hobby. Na enige tijd kom je bij de Lange Linschoten uit, een vaart die van Oudewater naar Linschoten loopt en het stereotypische Hollands landschap bevestigd.
Langs de Lange Linschoten
Dit werd nog eens kracht bij gezet door een kaasboerderij: Mijntje zag een bord met daarop in handgeschilderde letters ‘Kaas te Koop’ en dook meteen het erf op. De winkel werd bemenst door een bleke maar kwieke dame op leeftijd met witgrijs haar, die vol enthousiasme haar kaaswaren aanprijsde: Lookkaas, sambalkaas, brandnetelkaas, shoarmakaas, jong belegen, oud belegen.. ze had het allemaal. Uiteindelijk hebben we een stuk Daslook (knoflook kaas met gehakte bladeren van de Dasplant) en een stuk jong belegen meegenomen voor onze gastheren en -dames.
Na een hoop geslinger langs het water kwamen we tegen een uur of 19 aan bij onze Bed & Breakfast Leendert & Judit in De Meern in Utrecht, waar ons een grote stapel kakelverse pannekoeken opwachtte.
Onderweg van Rotterdam naar Apeldoorn kom je de mooiste dingen tegen, van prachtig platteland via springende koeien tot een kippenfarm. We slingerden langs Slot Zeist door het bosrijke gebied richting Barendrecht om uiteindelijk na een flinke berg weilanden tegen de rand van de Hoge Veluwe aan te stoten. Hm.. hier zou volgens de kaart een fietspad moeten lopen. Iets naar rechts en dan de eerste links. Nee, dit leidt nergens toe. Ah! een camping, hier weten ze het vast wel: “Uhm.. ik kom hier niet vandaan, misschien dat Kees het weet. Kees, weet jij een fietspad langs Kootwijk vanaf hier?” Nee, Kees wist van niets. Kees was ook niet van hier. Na een uur speuren kenden we de rand van de Hoge Veluwe tot in detail en vonden we het wel mooi geweest. Op naar Otterlo en dan linksaf de Apeldoornseweg op. Die laatste 20 kilometers waren wel het zwaarst, maar des te prettiger was de eerste slok bier toen we er eenmaal waren. Om weer aan te sterken had Annemarie bovendien een flinke maaltijd voor ons klaargezet.
Dag 3 stond in het teken van een tocht over de Posbank met daaraan voorafgaand een bezoek aan Oma van Galen (de moeder van Maike, red.) in Hall. Ze had het ook goed bekeken–aansterken doe je vóórdat je gaat fietsen–en verwende ons met een lekkere lunch.
Omaatje van Galen en Thijs
We verlieten Apeldoorn natuurlijk niet zonder met TEAM Weenk nog uitgebreid getafeld te hebben, want aansterken kan je niet vaak genoeg doen. (Wie denkt dat je afvalt van een paar dagen fietsen heeft het mis 
). En toen zat er al weer op! Met 3 dagen en ruim 260km verder waren de hemelvaartdagen goed besteed!
Check onze fotoset voor meer foto’s.