Stukkie Fietsen

De eerste dagen in Cambodja zijn we in en rond Angkor Wat geweest. Een Wat is een tempel, en Angkor Wat is een enorme tempel (1300 bij 1500 meter) die bijna 1000 jaar geleden in het Khmer-tijdperk gebouwd is. Rondom deze tempel zijn verscheidene andere tempelcomplexen te vinden, die allen ook zeer de moeite waard zijn. Twee-en-eenhalve dag hier rondfietsen, -wandelen en -gereden worden met een tuktuk is dan ook absoluut geen straf en na deze twee-en-een-halve dag heb nog lang niet alles gezien.

De eerste dag in Angkor Wat zijn we naar Banteay Srei gefietst. Dat is een tempel die op 35km van Siem Riep ligt en bekend staat om de fijne wandsculpturen. Het is opvallend dat deze wandsculpturen in 1000 jaar zo goed bewaard gebleven zijn. De weg naar deze tempel was een oefening voor de komende vier weken. “Zweet, deet en zonnebrand” is nu al een gezegde geworden! Dit is de munt die je betaalt voor de mooie tafereeltjes die je onderweg tegenkomt: locals die fietsen met allerlei dingen achterop (takkenbossen, levende biggen, rieten matten en daarachter nog een plastic tuinstoel geknoopt), kleine dorpjes waar allerlei ondernemers langs de weg hun waren verkopen. Een voordeel van reizen per fiets is dat je onderweg gemakkelijk stoppen voor een verse kokosnoot, zo van het land. Aangezien wij geen Khmer spreken en de kokosnootrapers geen Engels hebben we in onze beste handen-en-voeten taal uitgelegd dat we zo ontzettend veel zin hadden in een verfrissende kokosnoot. Verder zijn binnenkort op deze foto-site een paar schitterende tempels gezien: Ta Phrom, de Bayon, Banteay Srei en Angkor Wat vonden wij de mooiste en hier hebben we dan ook de meeste tijd doorgebracht. De zonsondergang in Angkor Wat was trouwens ook niet te versmaden!


Morgen gaan we echt op weg; we vertrekken om 06u over Highway 06 naar het Oosten. Na 35 km komen we dan een stadje tegen waar we kunnen lunchen en na 67km een stadje waar we kunnen overnachten. Gelukkig leidt Highway 06 ons eerst nog langs de Roluos archipel; een groepje tempels (ook uit het Khmer-tijdperk) en wat uit de richting van de andere tempels. Nog even nagenieten van Angkor Wat op onze eerste echte fietsdag!

We zijn er! 18 uur vliegen gaat je niet in de koude kleren zitten, dus het duurde even voordat we zin hadden om een computer met internet op te zoeken Naast onszelf zijn ook onze beide fietsen heel overgekomen! Op het laatst was dat het enige waar we nog aan konden denken, zeker nadat we even meegekeken hebben naar het uitladen van de bagage. Gelukkig wist de visum-balie die spanning nog wat te rekken. Dat zag er overigens wel strak georganiseerd uit: een 10 meter lange, krommende balie, met daarachter een man (m/v) of 10, 15 die allemaal een taak hadden; foto nieten, stempel zetten, een stempel zetten.. vooruit, nog een stempel. En aan het einde van de rij stond de rector de rapporten uit te delen: “Minetjee”, “Kahsper”. Daarna volgde echte toegangsbalie tot het land, waar onze paspoorten werden verrijkt met nog eens 4 stempels.

Lees verder…»

… dat weten we alleen van onze aankomst- en vertrekmomenten (die zijn namelijk vastgelegd door Malaysian Airlines), daartussen ligt alles open…

Aanstaande vrijdag pakken we om 12u het vliegtuig naar Siem Reap (ok.. naar Kuala Lumpur en van daar naar Siem Reap), waar we om 12uur lokale tijd weer landen. De snelle rekenaar weet dat dit ongeveer 18uur reizen betekent. Dude..! 18uur..! Andere rekenaars weten nu dat het tijdsverschil met Nederland 6 uur is.

Om relaxed wat te wennen aan temperatuur en tijdzone zullen we een paar dagen in Siem Reap vertoeven en van daaruit het een en ander ondernemen (Angkor Wat!). In de weken daarna gaan we een stukkie fietsen! Allereerst naar Phnom Penh, waarschijnlijk langs de bovenkant van het meer. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat de route aan de bovenkant langs Tonle Sap (het meer) het meest de moeite waard is: veel kleine dorpjes, relatief weinig toerisme, geen drukke weg (maar ook geen asfalt). Vanaf Phnom Penh fietsen we door naar de kust bij Sihanoukville en naar de grens met Vietnam. Daar is het even afwachten of we er ook overheen mogen. Zoja, dan fietsen we daar naar de Mekong Delta. Beetje rijstvelden kijken, voordat we naar onze eindbestemming Saigon gaan. Vanaf Saigon vliegen we -weer via Kuala Lumpur- naar Amsterdam, waar we op 25 december om 6uur weer landen.

Travel Light, dat is ons motto. Met fietsen wil je dat ook wel: elke overbodige kilo moet honderden kilometers meegenomen worden. De checklist bezorgd ons de nodige voorpret in de avonden van deze koude herfstmaand. We zijn bijna klaar; nog een paar double checks en dan gaan we dagen zweten in de warmte van Cambodja. Mmmmm!

Wanneer je nieuwe fietsen hebt, moet je die goed infietsen en een goede beurt (laten) geven voordat je aan de Grote Reis gaat beginnen. De versnellingen worden dan wat ge-finetuned en ook alle boutjes en moertjes extra vastgedraaid zodat we die op de hobbelige wegen van Azie in geen geval gaan verliezen.

Het is herfst in Nederland, maar dat deert niet. Het is zonnig en droog, we hebben de hele dag om eens lekker een fors aantal kilometers te maken… op en neer naar Oma Rietepiet in Heemstede lijkt een mooie dagtocht met een gezellig intermezzo. Ongeveer 140 kilometer, dus wel vroeg vertrekken! Omdat de wintertijd ingaat van zaterdag op zondag, wordt het ons een beetje makkelijker gemaakt en vertrekken we zondag 29 oktober om 09u15 vanaf de Ramlehweg in Rotterdam.

Na een dik uur hebben we naast de kerk van Moerkapelle (zondagochtendmis bezig) ons ontbijtje gegeten en om 13u hebben we in Warmond een welverdiende kop koffie gedronken (±50 km op de teller). Om 15u waren we in Heemstede: 75 km op de teller, bijna 6 uur later en maar 2 korte stops gehad: wat doen we fout? Het was dan wel een droge en zonnige herfstdag; maar de wind, die zat niet mee.

Oma Rietepiet had zich al verheugd op onze komst en we hebben er een gezellige middag van gemaakt met foto’s, oma’s levensboek en lekkere hapjes en drankjes om wat aan te sterken voor de terugtocht. Terwijl wij onze nieuwe Ortliebs weer op de fietsen aan het zetten waren, hoorden we oma van achter het raam trots de plannen van onze vakantie vertellen tegen de dame van het Front Office. Dan ga je denken: het is echt bijzonder heel wat we gaan doen.

Uitbundig zwaaiend zijn we weggefietst uit Heemstede en in rap tempo naar Zandvoort om het fietspad door de duinen (LF1) in te slaan. Wanneer we daar aankomen is het al flink schemerig, daardoor is het lekker rustig en kunnen wij met wind mee een snelheid van 42km/uur bereiken en de verloren tijd een beetje inhalen. Een mooi einde van deze trainingsdag door een prachtig stukje Nederland dat we op dit uur bijna voor onszelf hebben!

Helemaal terug naar huis tijdens de schemering is natuurlijk niet mogelijk: in Leiden zijn we naar het station gefietst en heeft de NS ons veilig thuis gebracht.